team-green

team-green

Mission Statement:

Pure Biking...

Hel van Weit

Pure BikingPosted by luc Wed, December 04, 2013 08:15:58

Met Tsjies, vaste SingleSpeed makker, mocht dat slijke parcours geen probleem geven... en het was een keer een andere locatie.

Na een goei 20 jaar biken heb je wel eens goesting om dichter bij huis nieuwe paden te ontdekken.

Hoewel de ketting na 2km al andere gedachten kreeg, combinatie slijk en kleine steentjes langs de Zennedijken, bleek niet echt de meest ideale cominatie. Maar we hadden ter plekke een goed afspraak gemaakt, nog een keer tegenpruttelen, dan wachtte de vuilbak.

Redelijk wat asfalt om het 1 aan het ander te breien, niet de meeste ideale locatie natuurlijk... en hoogtemeters, dat moeten een stuk 70 geweest zijnsmiley.

Veel deelnemers tegenwoordig op de TT'en in een mystieke mooie ochtendmist. De 58km deed het Witte Kinderbos aan met de heuse Hel van Weit.

Ja daar was zelfs met de Single geen beginnen aan. We genieten van de warme zonnestralen en slibberpaadjes.

Bij heuse valpartij raak ik nog net mijn stuur met scheenbeen, pijnlijk, durf niet te kijken, heb geen goede ervaringen met de scheenbenen, zo veel pijn dat moest niet goed zijn. Spring maar vlug terug op de fiets, beste manier om te pijn te verbijten. We moesten nog 20km verder. Uiteindelijk bleek het gedroogde bloed een 7cm diepe schavak met veel vocht onderhuids. Thuis wat ijs leggen…

Soit, kon verder de pret niet deren, langs domein van Hofstade, ff het strandgevoel nog meepikkensmiley

Heb nadien nog nooit zo veel werk gehad om dat plakslijk van de fiets te krijgen...en het scheenbeen is weer aan de beterhand.

een andere greenie werd gespot...



Cimes de Waimes 9 mei 2013

Pure BikingPosted by luc Fri, May 10, 2013 10:30:51

Cimes de Waimes 9 mei 2013

5 dagen verlof, dan moet er wel enen afkunnen om te biken he, hoewel mijn allergische boompollendagen zijn nog niet echt voorbij, de longen reutelen en het wordt een druk WE met 2 jarigen thuis, de jongste wordt 18 en er wordt een biscuit verwacht in 18 vorm van ondergetekende... Ook nog een dag moto opleiding en andere sociale eetgelegenheden... jommiejommie.
Maar de Cimes is voor mij zo ene waar ik moeilijk voorbij kan, de weersvoorspellingen zijn niet echt uitnodigend, toch besluit ik voor de 65km te gaan. Gelukkig weet ik ondertussen dat ik niet meer voor de langste afstand moet kiezen, maar de 65 moet wel haalbaar zijn. Hoewel?
Vertrekken om 6.30 met Rocco, het weer ziet er niet zo slecht uit hier, geen regen, wel deze nacht, dus ook in de Ardennen. Hoe verder naar het zuiden hoe meer donker, donkerder, donkerst tot het finaal ook regent dus. Temperatuur is wel nog steeds 12graden (gelukkig). De Pie heeft weer goed gekozen om dichter bij huis te blijven;-) De 65? toch maar gaan inschrijven, als vanouds drukke bedoening, gelukkig is de Cimes 1 van de betere organisaties en moet je nergens lang wachten. Zelfs extra HUDO’s voor uw laatste stresskakske, hoewel stress is er niet echt bij want mijn devies is genieten en vooral niet vallen. Rocco zijn banden staan echt wel plat, maar hij vindt ze OK zo en dat blijkt ook een goede keuze. Hij heeft grote verwachtingen en vertrekt om 9.30 met de eerste golf, ikke met de daginschrijving om 9.50. Geen regen meer! Geen stress aan de start, zijn allemaal hobbyisten zoals ik;-)
Vertrek valt redelijk mee, geen pijntjes in het oude lijf en genoeg zuurstof in de lucht, niet echt buiten adem en ik haal veel volk in, het gaat voor mijn mate van form beter dan verwacht. Ook de afdalingen gaan nog steeds snel, heb er echt zin in, slijk, slibberen en de immer tegenwoordige boomwortels.
Slijk op de bril, minpunt 1, kan niet meer biken zonder correctie, dus moet ik die met spatten blijven rijden, oud worden... tja. Beetje verder eerste opstopping om brugske over rivierke te kruisen. Ik sta rustig in de file.
Woensdagavond had ik nog snel wat extra vet aan mijn kraakzadelpen gedaan en wat blijkt, mijn zadelpen zakt? Wat blijkt nog, dat ik 2 drinkbussen mee heb omdat ik te lui ben om ne kamelenzak uit te wassen en 1 van de 2 drinkbussen past niet in mijn achterste houder... Dat ik daar 20 jaar moet voor MTB’en. Nog een 6 tal keer moet ik de pen omhoog zetten tot ze finaal weer begint te kraken alsof ze klaar is om te breken.
We bereiken de ski-piste van Ovifat en geraken nog goed boven, de snelste tijd zal ook niet voor dit jaar zijn, nu hebben we het ergste wel gehad...ja het slijke stuk voor de Botrange niet vergeten he. Op de lange rechte wegen van de Botrange verschiet ik mijn laatste pijlen, de boomwortels worden steeds pijnlijker en bij het meer van Robertville gaat het licht finaal uit. Mijn nek doet zo’n pijn, de maag is van streek, ik heb het gehad. Mijn zadel voelt bikkelhard, zelfs den SLR waar ik al jaren geen probleem mee heb, is gewoon te hard geworden. Zal die moeten overtrekken met een grijs pelske. Hoe ver kunnen 7km duren, hoe steil kunnen geen steile stukken zijn en die boomwortels, die begin ik stillekes te verwensen. Ik rij in de weg van de snelle Goden van de 85;-(
Dan toch bereik ik eindelijk de finish in 3.54, ik voel me slecht, heel slecht, helemaal door mekaar gerammeld. Aan de finish, de Rocco, met zijn platte banden en een uitstekende prestatie 3.22!! Jeroen is ook al gefinisht maar dan letterlijk, gevallen en ferme jaap aan zijn elleboog... Ik moet hen laten, naar de auto, gaan liggen en recupereren, proberen te wassen, alles op het gemak, Rocco komt na een tijd kijken of ik nog leef. Amper dus, bij het aanschuiven voor de pasta krijg ik weinig lucht, vrees zelfs dat ik ga flauwvallen, gelukkig ging het snel vooruit en terug in de frisse wind gaat het weer wat beter. Werk de pasta naar binnen...
Komen natuurlijk nog een aantal bekende gezichten tegen, ben niet spraakzaam, sorry. Jeroen is ondertussen naar de spoed, hopelijk niet te erg... die wonde. Steve is ook al binnen en Kevin die de 85 deed, heeft de toer ook vroeger moeten verlaten... Kristof is met zijn SS aan de 85 begonnen, man man man???
Moeten naar huis, eerst nog een cola om de maag terug in werking te krijgen. Den airco op mijn gezicht om onder ons te blijven, gelukkig is er de Album 100 op Stubru en hoewel ik de teksten niet echt ken, zing ik alle oude krakers mee, 2x Pink Floyd, Fleetwood Mac, Neil Young, de MAX.
You are getting old, de Rocco begrijpt er niets van;-)

Toerke met de manne van Theux

Pure BikingPosted by luc Wed, February 29, 2012 09:25:26

Toerke met de manne van Theux,

Pieter wou wat klimkilometers gaan doen en de rode van Theux rijden, maar Jules HAZARD, Secrétaire d’Ardennes Mountain Bike Theux stelde voor om gewoon met hen mee te rijden.

Maar het was wel de groep"sportifs" van de club van Theux...?
Ok kwestie van de klimtraining op te starten, en niet meer bang te zijn in de Ardeense wouden, vertrekken Pieter, Jeroen en ik vol goede moed naar een druilerig La Reid.
De parking loopt daar goed vol, veel volk hebben die manne, en Jeroen maakt zich al een beetje ongerust over wat komen zal.
Uiteindelijk staan er 3 sportifs klaar van Theux en 3 sportifs van Team-Green;-)
... dat wordt heavy, want ene dat is Marc Detaille, zeker geen onbekende naam in de MTB.
Al direct fietsten we over het plateau met verzopen ondergrond en gladde wortels door donkere bossen. We passeren de haaggang die we kennen van La Reid.
De gids Philippe leidt ons naar het punt waar we loodrecht afdalen naar de Ninglinspo.
Hmm... toch maar ff afstappen, die mannen fietsen daar natuurlijk heel veel en kennen elke steen.
We vervolledigen onze route langs het prachtige gebied en steken geregeld het water door, technisch amai nie, maar alles toppie.

Dan wordt het natuurlijk klimmen, iedereen op zijn eigen tempo, Jeroen en ik nemen onze tijd, want uiteindelijk weten we niet hoe lang die gasten ons gaan gidsen.
Pieter die fietst vlot mee met die straffe manne. Boven wordt er uiteraard gewacht en vertelt Philip ons dat de week voordien na de dooi het terug gevroren had en het spiegelglad was daar. Geen fietsen aan.

Prachtige vergezichten dat zeker en we rijden verder, zuidelijk richting, Stoumont waar we een lange prachtige singletrack nemen. Een kleine misser kan hier pijn doen, dus toch maar een paar keer afstappen.

We komen wederom op het laagste punt van de tocht en klimmen terug over zeer steile en stevige stukken meer dan vals plat. Mijn benen zijn ondertussen al serieus aan het verzuren, het sneeuwregent en de sportifs" van de club van Theux besluiten om ons met niet te veel omwegen terug naar de startplaats te leiden.

Jeroen zijne band zorgt nog voor wat animo/afwisseling en zo komen we na een natuurlijke bike wash terug aan het voetbalveld van La Reid.

We nemen een verkwikkende frisse douche. In de kantine zitten nog een aantal die hards van de andere groep. Pieter neemt uiteraard de PR voor zijn rekening, Jeroen en ik moeten gewoon beamen terwijl we nog nen donkeren drinken en een stuk lekkere taart eten. Uiteindelijk was het een zware exclusieve tocht met wellicht het mooiste van België.

We zijn de manne van Theux zeer dankbaar want het was werkelijk de moeite.

47Km en 1150 hoogtemeters, maar dan van die echte goei;-)

SingleSpeed trainingske van 92Km

Pure BikingPosted by luc Fri, January 20, 2012 14:37:06

De 14e stond al lang in de agenda van de Pie met stip genoteerd. Het zou een langeduur LSD tocht worden rondom Balen/Mol, Leopoldsburg, Ham… onder leiding van Iefke, nog een aantal mannen van 4Bikers en andere straffe mannen. Jawel 5 Greenies waarbij de Pie dus, Long Distance Tom en Kristof en de Webbie met zijne groen tenue inclusief. Ik heb lang getwijfeld maar rij toch SS (32x18). Ondertussen weet ik dat ik daar bijna alles mee kan en als het op het vlakke niet continue 30Km/uur gaat, lukt dat wel. Enfin het is wel 89Km die gepland zijn met in het midden een wat meer technische stuk. Onze superatleet Elias die de week voordien nog op een Sandman, Olympisch kampioen Bart Brentjes heeft laten blozen op de beachrace Egmond Pier rijdt ook SingleSpeed. Maar ja den Elias is dan ook ne buitenaardse wat rijcapaciteiten betreft. De Pie maakt nog snel een foto van een uniek moment, ne greeenie Webbie.
Om 9h30 trekt de stoet van 16 bikers zich in gang en na 100m al in de bos. Ik ben voorlaatste en wacht op de Pie die zijne kodak nog moet wegsteken. Maar direct zijn we het spoor bijster, een vijfsprong, SHIT, waar zijn die mannen, wat nu, dat kan toch niet? We besluiten te wachten want we weten echt niet welke richting uit. Proberen nog wat telefoonnummers en met wat geluk komen we bij Webbie. Uiteindelijk komt Ivo de man die de rit organiseerde ons terug tegemoet. We verontschuldigen ons nogmaals voor deze Fosse Keu op het mooi nieuw groene laken. We beloven om voor de rest van de dag heel attent te zijn. De tocht slingert zich over mooie ongekende paden tussen weilanden en bossen en is niet direct echt modderig. Het vlot goed, het gezelschap is homogeen en weet natuurlijk waaraan ze beginnen. In het midden van de rit zitten dus wat moeilijkere technische passages. Een zalig moment waarbij de SS’ers bewijzen dat SS rijden toegevoegde waarde geeft en een discipline is waarbij je alles moet inzetten om zo zuinig mogelijk ter rijden. Dus een afzinkse moet je op snelheid nemen en dat lukt aardig met de platte 29inch banden en dan zo goed mogelijk de bocht nemen om zo veel mogelijk snelheid te behouden en op het juiste moment terug beginnen trappen om toch boven te raken. ZALIG!. We dineren in het bos en keuvelen wat. Waar ik me ondertussen bevind is me niet echt duidelijk, maar hoe meer naar het einde toe, hoe meer goesting ik krijg voor een goed stuk slijk. En ja den Ivo heeft ook daar voor gezorgd, wederom zalig moment, want dan hou je een SS moeilijk in toom. Laatste technische stuk draaien we nog tegen fameuze snelheid rondom bomen, iedereen geniet. Terug aan de tennisclub zijn er een aantal jongens die direct doorgaan (sommige voor de extra Km's), maar wij gaan voor de full monty met een verkwikkende douche en daarna wacht een lekkere spaghetti en nog wat gezellig nakeuvelen over een prachtige rit. Iefke bedankt, zeer goed gedaan en de rest van de groep ook, want zonder enige hapering dat is toch ferm gedaan van ons. Lowie (AKA Loma fietsen) belooft een vervolgsmiley

SSEC 2011 Maredsous ofte het Europees kampioenschap SingleSpeed

Pure BikingPosted by luc Sun, May 01, 2011 22:08:39

SSEC 2011 Maredsous ofte het Europees kampioenschap SingleSpeed.

Le moment suprême!

Vrijdagnamiddag wat vroeger naar huis gekomen van’t werk om rond de vijve te kunnen vertrekken richting Falaën Les plus beaux villages de Wallonie alwaar we (Tsjies & me) een overnachtingske geboekt hadden in een bikers hotel. ’t Waren wel bikes mee ne moteur, maar goed daar kom ik nog wel eens voor terug met den Beemer. Onderweg een resem plensbuien getrotseerd, maar in Maredsous bleek het toch redelijk droog gebleven. Na wat formaliteiten in het hotel zo snel mogelijk sfeer gaan snuiven in het SS kamp. Direct al “Bruno D” den organisator tegengekomen, supervriendelijke gast, SS addict en perfecte vertegenwoordiger van onze OneGeared zuiderbroeders. Een Back to Basics kampplaats aan de voet van de majestueuze abdij van Maredsous, meer moet dat niet zijn. Gezelligheid troef!

Een aantal Secret Trails boys schuiven aan voor den diner van den dag “bordje friet met curryworst”. Er was reeds aardig wat volk en ambiance in de keet.

Deelnemers uit Australia: 2 Belgium: 61 Canada: 1 Costa Rica: 1 England: 90 France: 68 Germany: 3 Ireland: 1 Italy: 7 Netherlands: 16 Northern Ireland: 2 North Yorkshire : 7 Norway: 1 Portugal: 1 Scotland: 5 Sweden: 2 Switzerland: 4 USA: 9
Een aantal gasten waren van UK gekomen met de SS (5 dagen onderweg) om te biken en vooral om te feesten. De speciaal gemaakte Maredsous vloeide rijkelijk en menig biker zal de dag nadien stevig koppijn hebben. Zelf ook 3 soldaat gemaakt, den hartslag was vrij hoog ’s nachts en inderdaad ook koppijn 's morgens @_@

The Ride afspraak 10uur, zon alom en al redelijk warm, ik rijd me warm met “el Elias” die wat moe was, had 44uur gebiked afgelopen WE (WE is 48uur...) . Het parcours was helemaal niet gekend en top secret. Aan de start met 300 gekke en iets minder gekke vertrekkers, Verkleden is de boodschap. De start is Le Mans stijl, dus ff lopen en uw omgekeerde fiets pakken en vertrekken. Was redelijk snel weg, direct ne vrij lange tunnel door, waar het lekker fris was, hoek om en nog eens hoek om, de spieren spannen, serieuze klim. Zaten goed lopen stukken in, maar ook stapstukken, gelukkig mijne 32 gestoken ipv 34 en mijn trouwe 18 achteraan. Toch al direct wat opschuiven, samen met Zombiker Steve verkennen we de eerste ronde. Oei de eerste 10 zijn blijkbaar verkeerd gereden en komen terug. Stevige afdalingen ook, maar geen probleem, het was droog, echter proberen toch niet te vallen want het is snel gebeurd met de vaste vork. 2e deel van de ronde ligt aan de overkant van de straat, dropke, beekje over. Man wat een klim, leek precies vals plat (normaal mijne dada), maar iedereen stond daar recht op de trappers. Was 800m lang oude heirbaan, ik dotste van hier naar daar. Dan snelle afdaling redelijk wat “stones in the way”. Missen kan hier pijn doen. Terug door boske en tunnel 7Km, 200hm en 6 toeren van dit lekkers. Pure XC en PITTIG hoor, ik denk dat er sommige met derailleurs van zo’n parcours nog zouden schrikken. Ik had er goesting in, na een ronde of 3 is het al niet meer uit te maken wie waar zit, gelukkig houden ze aan de aankomst de stand bij van de eersten, je kon daar ook een pintje drinken ter bevoorrading. Maar daar hadden we ff geen tijd voor. Tsjies roept rond de 15e plaats, jawadde kan da? Een doedelzakspeler in de tunnel, kippenvelmoment. Vlieg er nog een aantal gedubbelde voorbij, uiteindelijk toch 6 rondes vervolmaakt. Onderweg waren er eendjes verstopt (van ‘t viskraam), wist dat niet maar als je die meenam kon je mooie prijzen winnen. Wanneer de eerste over de streep komt is het voorbij. Geen klassement, alleen de eerste weet dat hij/zij gewonnen heeft. Perfecte rit voor mij, niet lek, niet gevallen, geen fouten gemaakt, alles gegeven. uitslag weet ik dus niet, we houden het rondom plaats 15.

Veel schoon materiaal gezien, prachtige fietsen met zeer speciale sturen (moet nog wat bijleren). Super sfeer! man man man dat ik dit nog mag meemaken;-)

Nadien nog het fiets met derailleur gooien evenement meegemaakt. STR Mr. Spot was bijna gewonnen, mannen met body!

Volgend jaar is het in Frankrijk, ik denk dat ze me kunnen verleiden!

Foto's op http://tsjies.pinkbike.com/album/SSEC-2011/

http://www.youtube.com/watch?v=o_NjT0qdnOs

Thx Tsjies voor de support en foto's

SKS-Kellerwald-Bikemarathon: Gilserberg, 17.04.2011

Pure BikingPosted by luc Mon, April 18, 2011 15:11:35

Kellerwald staat garant voor 3 afstanden 40, 80 en 120Km, het Rohloff- en (SS) SingleSpeed kampioenschap, Het Duitse SingleSpeed kampioenschap stond al lang als een doel in mijn agenda. Niet dat ik daar mij veel voor ontzegd heb, maar de ganse winter toch redelijk bezig geweest en naartoe geleefd. Gilserberg is niet bij de deur. Ruim 400Km langs Duitse banen waar blijkbaar elke brug in herstelling is. En het gebied heeft buiten zijn rust en kalmte eigenlijk weinig te bieden. Onderweg zijn er tal van gebieden waar meer MTB geëigende parcours te vinden zijn, maar Kellerwald is wel zeer geschikt met zijn ruime niet al te steile paden voor SS. Ruim 900 mensen aan de start met 313 voor de 80Km. Ik was mij ’s morgens nog gaan verzekeren dat ik met mijne SS wel degelijk in het SS klassement zou opgenomen worden. En ja hoor dat was zo geregeld;-) Enfin start om 9h00 en we doen een lokale ronde voor de eigenlijke start achter een wagen. Onderweg bedenk ik dat ik geen binnenbanden mee heb… Shit ik kan toch zo niet vertrekken? Annick stond aan de start, maar wat zou ik doen, toch een eerste ronde van 40Km met risico of toch naar de wagen? Dat laatste leek me meer aangewezen, dus snel naar den auto en dan maar achtervolgen. Een minuut of 4 verloren waarschijnlijk en als aller- aller laatste achterna. Moest onderweg nog de weg vragen. Maar na een 10-tal minuten had ik de laatste al te pakken en begon de inhaalprocedure. Ik maakte me er niet te druk in want de voorbije week was niet van de poes, de boompollen hebben hun werk bij mij meer dan behoorlijk gedaan. Dus ik moest sowieso al meer naar adem happen. Het parcours was me bekend van vorige edities. 4 jaar geleden was ik 4e bij de SS (van de 9). Het zijn dus lekker lopende wegen met hier en daar een stevige bult, maar dan moet ik toch te voet. Mijn afspraak met Annick was om 4uur te rijden, na 2 uur was ik net terug van mijn eerste ronde. Had al heel wat volk ingehaald en had nog wel goesting in een 2e ronde, al was het maar als extra training. De hellingen waren natuurlijk al een tikkeltje zwaarder maar op het valse plat kon ik nog steeds goed wat volk inhalen. Een paar flinke met scherpe stenen afdalingen waren er ook. Maar gelukkig gene flat tire. Banden stonden vandaag dan ook iets harder 1.5bar. Uiteindelijk ligt de aankomst terug in zicht, probeer mee te drijven in de flow van de geared jongens op het vlakke. In het techische stuk aan de aankomst valt mijn ketting er een 2e keer af (juist dezelfde plaats als de eerste toer volgens mij zat daar ne magneet in de grond). 80Km in 04:09:31’, in categorie MII 37e op de 87 (geared), en 148e op 277 algemeen. Nog geen SS uitslag... We hebben ook niet gewacht om het na te vragen, we moesten nog een hele trek terug. Mijn NIET gezondheid en het incident van de vergeten banden in acht genomen heb ik me toch weer heel goed geamuseerd met de SS. Volgende (ludieke) afspraak is Maredsous, daar is geen klassement, alleen de eerste is misschien gewonnen;-)

Aja de Bratwürsten waren zeer lekker!

Navraag bij de organisatie. 5 deelnemers (misschien meer en niet aangekomen)?

1 ding is duidelijk, in Duitsland leeft de SS niet echt. Dat zal in Maredsous wel anders zijn met 300starters. Maar daar ga ik wel een tandje groter steken achteraansmiley

Spa met heel dikke brubbels

Pure BikingPosted by luc Mon, March 07, 2011 20:51:49

Hi Gasten,

2 keer misreden, 2e keer wel een heel mooie zigzag afdaling (redelijk technisch, maar met de cursus van Kurt met de remmen los), maar spijtig genoeg geen pijlen meer en toch een aantal minuten verloren (en dan terug zigzag bergop). Ja iedereen volgt zowat iedereen en ik zie dan ook al niet meer zo goed als vroeger en met al dat haar in mijn ogen;-)

Afpijling was soms wat karig en doorsteken op snelheid was soms zelfs niet echt mogelijk.

Heb wel een bererit gereden als vanouds (eindelijk terug met een lege kop) en niet denken aan al het werk dat ik de zondagavond en de week er op zou moeten afwerken.

Heerlijke tocht dus, echt MTB’en, soms een tikkeltje veel risico genomen, maar de 29” rijdt lekker, echt lekker. Mijn 3x9 werkte ook weer zoals het hoort, niks hapering, raggen!

Wel op eieren moeten rijden want in mijn achterband zat 1.2bar (dat is 200gr te weinig voor mij), en dat voelde ik soms wel iets te fel op de scherpe rotsen. Maar toch niet lek gereden! Banden voor de toekomst worden echter 2.4” Racing Ralph voor en achter (net als op de SS, de Saguaro achter remt niet fel genoeg meer naar mijn goesting)

Na wat gezellig keuvelen en nagenieten aan de aankomst met den Berthold (mede organisator en ook 29” en SS rijder) de Phille Zoenk en den ET Elias (die rijdt op alles met 2 wielen en hoe, die ging nog een TT ging doen na zijn chrono) wou ik me gaan wassen om op mijn teammaten te wachten maar wegens het niet bijhebben van een versche lange broek, moest ik me niet gaan wassen en ben dan maar gelijk in de otto gesprongen.

24e plaats op 207 inschrijvingen en maar een klein half uurke achter Cleppe die gewonnen heeft. Niet slecht voor een oude knar...

Geweldige rit was het, Spa met heel dikke brubbels;-)

Ps Jeroen contacteer me voor het tubeless rijden, ik leg het je graag uit!

Ps2 I’m in for de SSEC2011 oftewel het Europees SS kampioenschap in Maredsous http://ssec2011.blogspot.com/

Ps3 op naar Sart Tilman, Kellerwald en SSEC op de SS

Ps4 toch wel zeer dikke pluim voor de organisatie!!

Andenne La Primavera 28-03-10

Pure BikingPosted by luc Mon, March 29, 2010 19:13:18

Andenne La Primavera 28-03-10

Waar is dat slijk?

Mijn groene vrienden hadden andere plannen voor het weekend. Een slijk parcours werd vooruitgeschoven als reden. Voor mij is Andenne echter een onbekend bike gebied en gelegen tussen Huy en Namen moeten er toch wel wat flinke en mooie stukken inzitten. Ik vreesde echter scenario’s van tracks met tractorgeulen die tot de rand gevuld zouden zijn met water en waar je dan net elke keer inschuift, waar je achterwiel meer vooraan staat dan achteraan (cfr. de memorabele Theux toestanden van eind jaren 90). Ter elfder ure mijn broeders van “Kjeis Oat” opgebeld en nog een plaatske versierd om mee te gaan. Het ontieglijke vroege uur , zelfs voor de vogels wakker waren, kon me niet deren, want ik had er zin in. Aangekomen direct gaan inschrijven voor de laatste groepstart van 9uur. Noodlot! Mijn XTR pedaal geeft de geest op de parking nog voor ik de inschrijving bereik. Poste mechanique? Non mais on peut vous aider… avec une autre. Een fiets werd ontdaan van zijn Shimano rechter downhilltrapper en ik zou dan toch kunnen starten. Volgens mijn medebikers was er duidelijk meer volk, dit omwille van de opname door Zoenk marthon en tevens ook deO2MC. De start gebeurde heel gemoedelijk achter een moto, niemand wrong zich in nesten om vooraan te rijden. Voor mij was het ook de bedoeling rustig te starten en te genieten. En of, het was genieten, iedereen werd verrast door het ontbreken van de modder, mooie singletrails, fascinerende vergezichten, steengroeven met blauw water en vooral goede bewijzering. Ik zag Ken Bulckie voor me uitrijden. Ken had een griepopstootje gekregen in het begin van de week en reed op “roulantie”. Ik daarentegen voelde mijn bovenbenen al serieus kreunen. Toen ik Ken zei dat ik die groene voor mij wel wou inhalen zette hij zich even op kop. He Ken ff wachten… Enfin bij de eerste controle hadden we die groene te pakken. Al vlug kwamen we terug aan de Maas en vatten we het 2e gedeelte van de tocht aan. Het weer is zalig, te warm zelfs, of te veel kleding aan voor de voorspelde regen? Heerlijke afdalingen, een test voor mijn ongeveerde 29er. Met 1.2 en 1.3 bar in de Saguaro’s een ultieme test of die grote wielen nu werkelijk meer rendement geven. Het is inderdaad zeer doenbaar. De technische afdalingen vormen in het geheel geen probleem, een verende vork zou me nog meer snelheid kunnen geven, maar ik rij nu al mensen voorbij in de bergaf en trouwens, tijd win je in de bergop. Terug aangekomen aan de 3e controle (tevens ook 2e controle) was er geen controle, maar wel “spek met eieren”. Deze tocht is inderdaad hier om bekend, maar ik had ff geen tijd voor spek en eieren… Ja controle had er misschien wel mogen zijn, laat dit dan het enig minpuntje mogen wezen. Het laatste deel kruip ik de hellingen omhoog, het vet is van de soep, maar ik ben zeer voldaan “mission accomplished”, een ferme afdaling met trappen en haarspeldbochten korter dan een fiets. Ik lever mijn downhillpedaal terug in bij de eigenaar. Merci!
Voor mij een onbekende tocht die nu onder de favorieten mag gezet worden. Zo’n echte kleinschalige Ardennentocht met alle facetten als vanouds. Misschien net iets te veel verharde weg volgens sommigen maar ik heb veel mooie dingen gezien en vooral geen regen en modder.

Toch 292 finishers en met een 49e plaats niet slecht voor nen sputterende oldtimersmiley

http://vtt-primavera.wifeo.com/parcours-65-km.php

Next »