team-green

team-green

Mission Statement:

Pure Biking...

Cimes de Waimes 9 mei 2013

Pure BikingPosted by luc Fri, May 10, 2013 10:30:51

Cimes de Waimes 9 mei 2013

5 dagen verlof, dan moet er wel enen afkunnen om te biken he, hoewel mijn allergische boompollendagen zijn nog niet echt voorbij, de longen reutelen en het wordt een druk WE met 2 jarigen thuis, de jongste wordt 18 en er wordt een biscuit verwacht in 18 vorm van ondergetekende... Ook nog een dag moto opleiding en andere sociale eetgelegenheden... jommiejommie.
Maar de Cimes is voor mij zo ene waar ik moeilijk voorbij kan, de weersvoorspellingen zijn niet echt uitnodigend, toch besluit ik voor de 65km te gaan. Gelukkig weet ik ondertussen dat ik niet meer voor de langste afstand moet kiezen, maar de 65 moet wel haalbaar zijn. Hoewel?
Vertrekken om 6.30 met Rocco, het weer ziet er niet zo slecht uit hier, geen regen, wel deze nacht, dus ook in de Ardennen. Hoe verder naar het zuiden hoe meer donker, donkerder, donkerst tot het finaal ook regent dus. Temperatuur is wel nog steeds 12graden (gelukkig). De Pie heeft weer goed gekozen om dichter bij huis te blijven;-) De 65? toch maar gaan inschrijven, als vanouds drukke bedoening, gelukkig is de Cimes 1 van de betere organisaties en moet je nergens lang wachten. Zelfs extra HUDO’s voor uw laatste stresskakske, hoewel stress is er niet echt bij want mijn devies is genieten en vooral niet vallen. Rocco zijn banden staan echt wel plat, maar hij vindt ze OK zo en dat blijkt ook een goede keuze. Hij heeft grote verwachtingen en vertrekt om 9.30 met de eerste golf, ikke met de daginschrijving om 9.50. Geen regen meer! Geen stress aan de start, zijn allemaal hobbyisten zoals ik;-)
Vertrek valt redelijk mee, geen pijntjes in het oude lijf en genoeg zuurstof in de lucht, niet echt buiten adem en ik haal veel volk in, het gaat voor mijn mate van form beter dan verwacht. Ook de afdalingen gaan nog steeds snel, heb er echt zin in, slijk, slibberen en de immer tegenwoordige boomwortels.
Slijk op de bril, minpunt 1, kan niet meer biken zonder correctie, dus moet ik die met spatten blijven rijden, oud worden... tja. Beetje verder eerste opstopping om brugske over rivierke te kruisen. Ik sta rustig in de file.
Woensdagavond had ik nog snel wat extra vet aan mijn kraakzadelpen gedaan en wat blijkt, mijn zadelpen zakt? Wat blijkt nog, dat ik 2 drinkbussen mee heb omdat ik te lui ben om ne kamelenzak uit te wassen en 1 van de 2 drinkbussen past niet in mijn achterste houder... Dat ik daar 20 jaar moet voor MTB’en. Nog een 6 tal keer moet ik de pen omhoog zetten tot ze finaal weer begint te kraken alsof ze klaar is om te breken.
We bereiken de ski-piste van Ovifat en geraken nog goed boven, de snelste tijd zal ook niet voor dit jaar zijn, nu hebben we het ergste wel gehad...ja het slijke stuk voor de Botrange niet vergeten he. Op de lange rechte wegen van de Botrange verschiet ik mijn laatste pijlen, de boomwortels worden steeds pijnlijker en bij het meer van Robertville gaat het licht finaal uit. Mijn nek doet zo’n pijn, de maag is van streek, ik heb het gehad. Mijn zadel voelt bikkelhard, zelfs den SLR waar ik al jaren geen probleem mee heb, is gewoon te hard geworden. Zal die moeten overtrekken met een grijs pelske. Hoe ver kunnen 7km duren, hoe steil kunnen geen steile stukken zijn en die boomwortels, die begin ik stillekes te verwensen. Ik rij in de weg van de snelle Goden van de 85;-(
Dan toch bereik ik eindelijk de finish in 3.54, ik voel me slecht, heel slecht, helemaal door mekaar gerammeld. Aan de finish, de Rocco, met zijn platte banden en een uitstekende prestatie 3.22!! Jeroen is ook al gefinisht maar dan letterlijk, gevallen en ferme jaap aan zijn elleboog... Ik moet hen laten, naar de auto, gaan liggen en recupereren, proberen te wassen, alles op het gemak, Rocco komt na een tijd kijken of ik nog leef. Amper dus, bij het aanschuiven voor de pasta krijg ik weinig lucht, vrees zelfs dat ik ga flauwvallen, gelukkig ging het snel vooruit en terug in de frisse wind gaat het weer wat beter. Werk de pasta naar binnen...
Komen natuurlijk nog een aantal bekende gezichten tegen, ben niet spraakzaam, sorry. Jeroen is ondertussen naar de spoed, hopelijk niet te erg... die wonde. Steve is ook al binnen en Kevin die de 85 deed, heeft de toer ook vroeger moeten verlaten... Kristof is met zijn SS aan de 85 begonnen, man man man???
Moeten naar huis, eerst nog een cola om de maag terug in werking te krijgen. Den airco op mijn gezicht om onder ons te blijven, gelukkig is er de Album 100 op Stubru en hoewel ik de teksten niet echt ken, zing ik alle oude krakers mee, 2x Pink Floyd, Fleetwood Mac, Neil Young, de MAX.
You are getting old, de Rocco begrijpt er niets van;-)


Posted by pieter Fri, May 10, 2013 10:57:11

die terugrit heb ik precies wel gemist. lol.